2005 წელს Google Reader-ის გაშვებამ ის ძალიან მალე აქცია მთავარ feed reader-ად მათთვის, ვისაც ონლაინ კითხვის პროცესი უნდა გაემარტივებინა.
როგორც ძლიერი კონტენტ-აგრეგატორი, მომხმარებლებს აძლევდა შესაძლებლობას, მარტივი, მაგრამ ეფექტური ინტერფეისით ეკონტროლებინათ საყვარელი საიტები და სიახლეები.
2013 წელს მისი დახურვისას ბევრმა მომხმარებელმა დაიწყო ახალი reader-ის ძებნა, რომელსაც იგივე შესაძლებლობები ექნებოდა. ეს სტატია Google Reader-ის ისტორიას, მის გავლენას კონტენტის მოხმარებაზე და RSS-ის მომავალს ეხება.
კონტენტის კურაციის აღმავლობა
2000-იანების დასაწყისში, საინტერესო ამბების ან სიახლეების პოვნა ინტერნეტში ზოგჯერ ნამდვილი ტანჯვა იყო — თითქოს ზღვაში საგანძურს ეძებდე.
ინფორმაცია იმდენად ბევრი იყო, რომ ძალიან მარტივად შეიძლებოდა გამოგპარვოდა ის, რისი ყურებაც მართლა გინდოდა. სწორედ აქ გამოჩნდა Google Reader, როგორც ნათელი წერტილი ვებში ხეტიალისას.
ეს უბრალოდ მორიგი აპი არ იყო Android-ზე ან iPhone-ზე; ის უფრო პერსონალურ ბიბლიოთეკარს ჰგავდა, რომელიც ზუსტად გრძნობდა, რა გინდოდა წაგეკითხა.
Google Reader-ში შეგიძლია დაამატო ნებისმიერი RSS feed, რაც საყვარელ ვებსაიტებზე სანიშნის დადებას ჰგავდა.
იქნება ეს პატარა ბლოგერი შენი ქალაქიდან თუ დიდი სიახლეების საიტი — Google Reader ყველაფერს ერთად გיגროვებდა.
გარდა ამისა, გაზიარების ფუნქციებით შეგიძლია შენი დღის აღმოჩენებიც მარტივად გაგეზიარებინა მეგობრებისთვის, მეილის ან სოციალურ ქსელში ბმულების ხელით გაგზავნის გარეშე.
მთავარი ის იყო, რომ უზარმაზარი ინტერნეტი უფრო შენზე მორგებულ და მოსახერხებელ ბიბლიოთეკად ქცეულიყო.
როგორ მუშაობს RSS Feed
წარმოიდგინე, რომ შენ გყავს ბევრი საყვარელი მაღაზია ქალაქში. RSS feed არის მეგობარი, რომელიც ყველას შემოუვლის და მერე გიყვება, რა ახალი შემოიდა.
პრაქტიკულად სწორედ ამას აკეთებს RSS feed ვებსაიტებისთვის. Google Reader კი იყო საუკეთესო მეგობარი, რომელიც ყველა სიახლეს ერთ ადგილას გიგროვებდა.
აღარ იყო საჭირო სხვადასხვა ვებგვერდებზე ცალ-ცალკე შესვლა ან ყველაფრის დამახსოვრება — ამ შრომას Google Reader შენ ნაცვლად ასრულებდა.
ვისაც ტექნოლოგიური სიახლეები აინტერესებდა და ვისთვისაც უბრალოდ ყოველდღიური ამბები იყო მნიშვნელოვანი, ყველასთვის Google Reader ყველაფერს ამარტივებდა.
ის ერთგვარ ჯადოსნურ ინბოქსს ჰგავდა, სადაც მხოლოდ ის წერილები გხვდებოდა, რისი წაკითხვაც რეალურად გსურდა. არც სპამი, არც ზედმეტი — მხოლოდ შენი გამოწერილი სტატიები.
ის ისეთივე მარტივი იყო, როგორც Gmail-ის გამოყენება — ნებისმიერ ადამიანს შეეძლო სწრაფად აუღო ალღო.
Google Reader-მა RSS reader-ის იდეა აქცია ისეთ მარტივ და ბუნებრივ გარემოდ, როგორიცაა პირად კოლექციად შეკრებილ ჟურნალში უბრალოდ გადაფურცვლა.
რას თქვა საზოგადოებამ დახურვაზე
2013-ში Google Reader-ის დახურვის გამოცხადებისას, მისმა ფანებმა დიდი დანაკარგი იგრძნეს. ეს უბრალოდ აპი არ იყო, არამედ მათი ყოველდღიური ონლაინ-წიგნაკის ნაწილი.
ბევრისათვის ის დილის ატრიბუტად იქცა — ისეთ ჩვევად, როგორიც გაზეთის კითხვა, სადაც სწრაფად გადახედავდი ახალი პოსტების ნაკადს.
Google Reader-ის გაზიარების ფუნქციებიც ჰიტი იყო — მარტივად უზიარებდი მეგობრებს სიახლეებს სოციალურ ქსელებში. მისი დაკარგვა ჰგავდა მეგობრის დაკარგვას, რომელიც ინტერნეტში გზის გაკვლევაში გეხმარებოდა.
ხალხი ჩუმად არ დარჩენილა. ისინი ავსებდნენ ფორუმებსა და კომენტარების ველებს, თავიანთი Google-ანგარიშებიდან წერდნენ, რამდენად მნიშვნელოვანი იყო მათთვის Google Reader.
იხსენებდნენ კარგ დროთა მონაკვეთებს ამ სერვისთან და იმას, თუ როგორ შეცვალა მან მათი ონლაინ ცხოვრების სტილი.
ამ ნოსტალგიამ და იმედგაცრუებამ ნათლად გამოაჩინა, რამდენად მნიშვნელოვან ადგილს იკავებდა Google Reader მათ ცხოვრებაში.
ალტერნატივები და გაგრძელება
Google Reader-ის დახურვის შემდეგ, დეველოპერებმა და ტექნოლოგიურმა კომპანიებმა შესაძლებლობა დაინახეს და დაიწყეს ახალი RSS reader-აპებისა და ბრაუზერის გაფართოებების შექმნა იმ იმედით, რომ ყოფილი Google Reader-ის მომხმარებლების რჩეულებად იქცეოდნენ.
ალტერნატივები: Feedly, Digg, Inoreader
ასეთი სახელები, როგორიცაა Feedly, Digg და Inoreader, სწრაფად გახდა ყველასთვის ნაცნობი — თითოეული მათგანი სთავაზობდა ახალ დიზაინს და უფრო კომფორტულ მუშაობას.
ახალი RSS reader-აპები ყველგან მუშაობდა — Windows-ის Chrome-იდან დაწყებული, iPhone-აპამდე, და მომხმარებლებს საშუალებას აძლევდა, მუდამ ფლობონ კონტროლი თავიანთ გამოწერებზე.
ისინი შექმნილია ყველა ბრაუზერსა და მოწყობილობაზე გასაშვებად, და ეს მოქნილობა დიდი წინგადადგმული ნაბიჯი იყო. გარდა ამისა, ჰქონდათ API-ები, რათა სხვა სერვისებსაც დაკავშირებოდნენ, რაც მეტ შესაძლებლობას ნიშნავდა.
ახალ აპებმაც შეინარჩუნეს Google Reader-ის მთავარი უპირატესობა — სტატიების მარტივად გაზიარება სოციალურ ქსელებში.
მათ კარგად ესმოდათ, რომ ხალხი სხვადასხვა მოწყობილობას იყენებს — ლეპტოპის Chrome-იდან დაწყებული, ტელეფონის აპით დამთავრებული.
იყენებდი თუ არა Windows ბრაუზერს ან Safari-ს გაფართოებას, ეს ახალი ინსტრუმენტები ყველგან საიმედო კითხვისა და გაზიარების საშუალებას გაძლევდა.
Google Reader-ის მემკვიდრეებს ესმოდათ, რომ ყველა ტიპის მომხმარებლისთვის უნდა ყოფილიყო მოსახერხებელი. მათი მორგების შესაძლებლობა დეველოპერებსაც აძლევდა ხელს და ჩვეულებრივ მკითხველსაც.
ასე გაგრძელდა Google Reader-ის ფილოსოფია: ვებსამყაროში სეირნობას, პოვნას, გაზიარებას და სიამოვნების მიღებას მუდმივად ახალ გზებს გვთავაზობდა.
RSS-ის მომავალი
Google Reader-ის დახურვისგან გამოწვეული საწყისი არეულობის მიუხედავად, RSS და feed reader-ების იდეა ისევ ძალაშია. ადამიანებს მაინც ძალიან სურთ პირადი, სრულფასოვანი სიახლეების აგრეგატორი.
დღემდე იქმნება ახალი reader-ები, რომლებიც უფრო დახვეწილ ალგორითმებს იყენებენ, რათა დაგეხმარონ აღმოაჩინო საინტერესო ან ადამიანებზე მორგებული მასალა.
გაიჩინა ახალი ფუნქციებიც, მაგალითად სწრაფი კლავიშები აქტიური მომხმარებლებისთვის და პროგრამებთან ინტეგრაცია როგორც Apple-, ასევე Android-ეკოსისტემაში.
Google Reader-ის მემკვიდრეობა ცოცხლობს იმაშიც, თუ როგორ ვურთიერთობთ კონტენტთან. მან გვაჩვენა, რომ თითოეულს უნდა ჰქონდეს პერსონალური კონტროლი ონლაინ სივრცეში.
მომავალშიც Google Reader-ის მაგალითი განაგრძობს გავლენის მოხდენას აპების შექმნაზე და გამოყენებაზე, რათა ციფრული ცხოვრება ყოველთვის მარტივად, პერსონალურად და სასიამოვნოდ ვაკონტროლოთ.
კონტენტის მოსმენის ახალი გამოცდილება Speechify-თან
Google Reader-ის სულისკვეთებით, წარმოიდგინე აპი, რომელიც ტექსტს ბუნებრივად გადაგიკითხავს სხვადასხვა ენაზე. Speechify Text to Speech სწორედ ამას აკეთებს და კითხვის ახალ განზომილებას გთავაზობს.
იქნება ეს iOS, Android თუ PC — Speechify სტატიებს ხმად აქცევს და საყვარელ ვებსაიტებსა და სიახლეებს თავისუფალი ხელებით უსმენ. იდეალურია მულტიტასკერებისთვის და მათთვის, ვისაც მოსმენით სწავლა ურჩევნია.
გინდა შენი კითხვის სია პლეილისტად აქციო? სცადე Speechify Text to Speech და აღმოაჩინე ახალი გზა შენს feed-ებთან ურთიერთობისთვის.
ხშირად დასმული კითხვები
როგორ დაეხმარა Chris Wetherell Google Reader-ის შექმნას?
Chris Wetherell Google-ში პროგრამისტი იყო, რომელმაც დიდი წვლილი შეიტანა Google Reader-ის შექმნაში. საკუთარი ცოდნისა და იდეების წყალობით შექმნა ინსტრუმენტი, რომლითაც ხალხს შეეძლო მთელი ვების მასშტაბით კონტენტის ერთ ადგილზე წაკითხვა.
მისი ხედვის შედეგად დაიბადა პლატფორმა, რომელიც არა მხოლოდ კითხვას ამარტივებდა, არამედ ონლაინ ინფორმაციის მიღების გამოცდილებასაც აუმჯობესებდა.
Chris-ის დამსახურებით Google Reader გახდა ხალხის რჩეული ვებ-განახლებების წამკითხველად მანამ, სანამ დაიხურებოდა — მისი მემკვიდრეობა დღემდე ახდენს გავლენას ციფრული feed-ების მართვაზე.
შეძლია თუ არა ისევ მივიღო ძველი Google Reader-ის ინფორმაცია Google Takeout-ით?
Google Reader-ის დახურვის შემდეგ, Google-მა მომხმარებლებს მისცა საშუალება გადაერჩინათ ძველი მონაცემები ასე წოდებული Google Takeout-ის მეშვეობით.
ეს სერვისი გაძლევდა ყველა Google-პროდუქტში შენახული ინფორმაციის ჩამოტანის შესაძლებლობას, თუმცა მხოლოდ გარკვეული დროით დახურვის შემდეგ. თუ მაშინ მონაცემები არ გადმოიწერე, ახლა ვეღარ მიიღებ.
რა იყო iGoogle და რა კავშირი ჰქონდა Google Reader-თან ცვლილებამდე?
iGoogle იყო პერსონალური საწყისი გვერდი, რომელსაც Google ქმნიდა და შესაძლებელი იყო მოგეწყო ისე, რომ სხვადასხვა ინსტრუმენტი და ვებ-განახლება გამოეჩინა — ფაქტობრივად, შენი საინფორმაციო დაფა.
იგი თავსებადობას Google Reader-თანაც ინარჩუნებდა, და განახლებების წაკითხვა პირდაპირ iGoogle-ზე შეგეძლო. თუმცა 2013-ში Google-მა მომსახურების ცვლილებებისას iGoogle-საც და Google Reader-საც მუშაობა შეუწყვიტა.
